امده است که او در سال ۱۲۸۰(۱۸۶۳)یعنی ۴۴ سال قبل

از اعطای مشروطیت از تقریر روح "یعنی ملکم شنیده

و مرقوم داشته است .حاصل سخن ملکم در ان تقریر

این است که همیشه در شرق و غرب رسم بوده است

 که انبیا و حکما در صحف و کتب خود ظالم را پند و اندرز

می دادند که دست از ظلم بردارد. و چون به تجربه معلوم

شد که وعظ و نصیحت برای ترک ان (ظلم)در طبیعت

ظالم هرگز موثر نمی افتد...پس به قول او:

"قریب به اوایل قرن حال،حکما و فیلسوفان و شعراء و

فصحاء و بلغاء و خطبای سبحان منش در فرنگستان 

مثل ولتر و روسو و مونتسکیو و میرابو و غیرهم  فهمیدند

که به جهت رفع ظلم از جهان اصلا به ظالم نباید پرداخت

بلکه به مظلوم باید گفت که ای خر تو که در قوت و عدد

و مکنت از ظالم بمراتب بیشتری،تو چرا متحمل ظلم میشوی

وقتی که مظلومان از اینگونه افکار عقلا واقف گشتند

ظالم را از میان برداشته برای اسایش و حسن احوال و اوضاع 

خودشان قوانین وضع کردند که هر کس از افراد ناس مباشر

اجرای همان قوانین بشود،اصلا به زیر دستان یارای ظلم کردن

نخواهد داشت .....الان اداره و سلطنت قونسی توتسی

(کنستی توسیون)که در اکثر ممالک یوروپا موجود و

معمول است نتیجه همین افکار حکماست.....

                                 مشروطه ایرانی 

                              ماشاءالله اجودانی  ص۳۲      

 در ادامه  حتما قسمتهای بیشتری از این کتاب بسیار

بسیار جالب را برایتان خواهم گذاشت........