به دلت مینشیند ... یعنی خودت را از شاعر

شعر هم به شعر نزدیکتر احساس میکنی

و چه لذتی میبری از خواندن و تکرار شعر

تکرار و تکرار.......مثل من که از این شعر شاملو

حض فراوان بردم و این لحظه ام را با هیچ چیزی

در دنیا عوض نمیکنم.

چه لازم است  بگویم که چه مایه می خواهم ات؟

چشمان ات ستاره است و دل ات  شک.

جرعه ایی نوشیدم و خشکید.

دریاچه ی شیرین با ان عطش که مرا بود

                                        بر نمی امد،

می دانستم.

چه لازم بود بگویم

که چه مایه می خواستم اش؟