منبع کتاب دقیقا یادم نیست ولی فکر میکنم از نوشته های

پاییلو کوییلو باشه.

"به وعده ها اعتماد نکن ...جهان پر از وعده است .وعده ثروت

رستگاری ابدی...عشق مطلق.

بعضی فکر میکنند می توانند وعده هر چیزی را بدهند

دیگران هر وعده ایی را که روزگار بهتری را برای انها تضمین کند

می پذیرند .این که چه طور؟؟؟؟مشکل خودشان است

کسانی که وعده می دهند و وفا نمی کنند به اختگی و ناتوانی

می رسند و همین بلا بر سر انهایی می اید  که دلشان را به وعده ها

خوش میکنند" 

دقیقتر که میشوم انگار همه جا پر از وعده  و وعید است

هر کس که می اید وعده می دهد ...هر کس که میرود

وعده میدهد... حتی هر کس که نیامده هم وعده میدهد

دیگر به وعده ها دلخوش نباشیم ...واقعیت ها را ببینیم و

فکر کنیم ...و بعد تصمیم بگیریم